بررسي زنده ماني پروبيوتيك لاكتوباسلوس كازئي در فرآيند خشك كردن

در طول سال ‌ها، گونه هاي زيادي از ميكروارگانيسم ‌ها به عنوان پروبيوتيك ها استفاده شده اند. باكتري هاي اسيد لاكتيك مهمترين نوع پروبيوتيك ها هستند لاكتوباسيلوس ها باكتريهاي تخميركننده هستندو بيشتر محصولات آنها اسيدلاكتيك است وهمچنين داراي خاصيت پروبيوتيكي هستند، لاكتوباسيلوس كازئي يكي از باكتريهاي پروبيوتيكي است كه كاربردي ويژهاي در توليد فرآورده هاي شيري پروبيوتيكي مانند ماست دارد. نگهداري ميكروارگانيسم‌ها به صورت خشك شده ارجح ترين روش براي ذخيره سازي كشت‌هاي ميكروبي بدون كاهش در زنده ماني بوده است. فرآيندهاي متفاوت خشك كردن باعث ميشوندكه باكتري‌هاي پروبيوتيك در معرض تنش‌هايي مختلف از قبيل حرارت، سرما، اكسيژن و فشار اسمزي قرار گيرندكه باعث كاهش ميزان زنده ماني درطول فرآيند خشك كردن مي‌شوند. نگهداري و زنده ماني اين باكتري‌ها چه در محصولات و چه طي عبور از دستگاه گوارش مورد بررسي و يكي از عوامل چالشي در كشور ما بوده است. هدف از اين پژوهش بررسي شرايط مختلف خشك كردن براي دست يابي به بالاترين سطح زنده ماني ميكروارگانيسم مي‌باشد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه ميزان زنده ماني باكتري لاكتوباسيلوس كازئي در زمان هاي مختلف، با افزايش دما كاهش مي‌يابد.