تاثير رهبري كارآفرينانه بر خلاقيت و نوآوري كاركنان از طريق ريسك پذيري كاركنان

هدف كلي اين پژوهش بررسي تاثير رهبري كارآفرينانه بر خلاقيت و نوآوري كاركنان است. با توجه به دنياي پررقابت و تغييرات پوياي محيط، كسب و كارها بايد فعاليت‌هاي خود را به سمت بقا و كسب مزيت رقابتي هدايت كنند، اين موضوع نيازمند وجود رهبران كارآفريني است كه با هدايت كاركنان باعث خلاقيت و نوآوري كاركنان و همچنين پويايي و رشد سازمان مي‌شوند. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ نوع پژوهش و شيوه اجرا، توصيفي-پيمايشي است و براي گردآوري اطلاعات از روش نمونه گيري تصادفي ساده و چهار پرسشنامه‌ رهبري كارآفرينانه رنكو و همكاران(۲۰۱۵)، خلاقيت لي و همكاران(۲۰۱۴)، نوآوري جانسن(۲۰۰۰) و ريسك پذيري سگال و همكاران(۲۰۰۵) استفاده شده ، جامعه آماري پژوهش اكنون، كاركنان رسمي و پيماني شركت پالايش نفت آفتاب است كه بر اساس فرمول كوكران ۱۴۸ نفرانتخاب شد. همچنين براي تجزيه و تحليل داده‌ها روش‌هاي آمار مثل رگرسيون خطي استفاده شده است. نتايج نشان ميدهد رهبري كارآفرينانه بر خلاقيت تاثير دارد. رهبري كارآفرينانه بر نوآوري كاركنان تاثير دارد.