آسيب‌هاي اجتماعي مربوط به آموزش وپرورش دربين دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسي آسيب‌هاي اجتماعي مربوط به آموزش وپرورش دربين دانش آموزان انجام گرفته است. «روش پژوهش» توصيفي ـ پيمايشي، «ابزارهاي گردآوري داده‌ها» شاملِ سؤالات جمعيت‌شناختي، مقياس خطرپذيري و پرسش‌نامه استاندارد مهارت‌هاي زندگي .نتايج نشان دادند همچنين معلوم شد كه ميزان اهميت‌دهي به اجراي «طرح مدارس مراقب» توسط مديران و معلمان، در كاهش آسيب‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان مؤثر بوده است. از سوي ديگر مشخص شد، آموزش مهارت‌هاي زندگي توسط معلمان و نظارت مدرسه، در كنترل رفتارهاي پرخطر دانش‌آموزان مؤثر است. ناآگاهي دانش‌آموزان از مهارت‌هاي زندگي، ريشه اغلب آسيب‌پذيري‌هاي اجتماعي آن‌هاست.