ارزيابي روند گسترش زيرساخت‌هاي شهر اسفنجي به‌عنوان مكانيسم مؤثر در مديريت منابع آب به‌منظور تحقق توسعه پايدار شهر شيراز

بهره‌برداري ناكارآمد و بي‌توجهي به پايداري منابع، زمينه‌ساز چالش‌هاي فراوان در شهرهاي امروزي است. اين در حاليست كه پايداري شهر اساساً بر اجزاي ساخته شده محيط شهر استوار است كه توجه بيش‌تر به اجزاي طبيعي و فضاهاي سبز شهري را مي‌طلبد. بدين ترتيب پژوهش حاضر با هدف ارزيابي گسترش زيرساخت‌هاي شهر اسفنجي در تحقق توسعه پايدار شهر شيراز انجام شد. اين پژوهش كاربردي از نوع پيمايشي است. شيوه گردآوري داده‌ها اسنادي و ميداني است. جامعه آماري خبرگان و مديران حوزه مديريت بحران و برنامه‌ريزي شهري شهر شيراز مي‌باشد كه حجم نمونه به روش نمونه‌گيري هدفمند به تعداد 20 نفر انتخاب شده است. در نهايت داده‌هاي گردآوري شده در محيط نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتايج تحليل فريدمن نشان داد كه از بين ابعاد و شاخص‌هاي مورد بررسي، سه شاخص؛ كنترل سيلاب‌هاي سطحي، ايجاد چشم‌انداز سبز-آبي و بهبود وضعيت اكولوژيكي به‌ترتيب با مقدار 0171/0، 0165/0 ، 0155/0 بيش‌ترين وزن را به خود اختصاص داده است. بنابراين اتخاذ طرح نوين شهر اسفنجي به‌عنوان يكي از رويكردهاي جديد برخواسته از مفاهيم توسعه پايدار مي‌تواند در حل چالش‌هاي آبي و رسيدن به پايداري شهر شيراز مؤثر واقع شود.