توسعه يك مدل مفهومي به منظور بررسي سياست‌هاي مديريت تقاضاي آب شهري با استفاده از رويكرد پويايي سيستم‌ها

افزايش شهرنشيني و استانداردهاي زندگي منجر به افزايش تقاضاي آب شهري شده است. از طرفي به‌دليل خشكسالي‌هاي پياپي و رقابت ميان ذي‌النفعان مختلف در بهره‌برداري هرچه بيشتر از منابع آب، دسترسي آب با كيفيت با چالش جدي مواجه شده است. علي‌رغم مصارف بالاي آب در بخش كشاورزي، همچنان مديريت منابع آبي در بخش شرب مورد توجه شركت‌هاي متولي آب قرار گرفته است. اين امر نيازمند تصميم‌گيري با يك رويكرد آينده نگرانه و جامع است. از همين‌رو بهره‌گيري از تفكر سيستمي به‌عنوان يك رويكرد براي بررسي سيستم‌هاي پيچيده منابع آب مورد توجه محققين قرار گرفته است. در اين پژوهش ابتدا انواع رويكردهاي مختلف در مواجهه با سيستم‌ها تشريح مي‌شود. سپس با استفاده از پويايي سيستم به‌عنوان يك روش براي مدل‌سازي مبتني بر تفكر سيستمي، سيستم توليد و مصرف آب شهر فولادشهر ارائه شده و نحوه ارتباط ميان اجزاي آن و بازخوردهاي ميان آنان تشريح مي‌شود. در نهايت مشخص شد پويايي سيستم، به‌خوبي توانايي به نمايش گذاشتن نحوه ارتباطات و بازخورد ميان اجزاي يك سيستم آبي را دارد و به محقق امكان اتخاذ سياست‌هاي مديريتي در جهت بهبود وضعيت سيستم مي‌دهد.