مقدمه اي بر مطالعه و بررسي زمين شناسي معدني ذخاير سنگ ساختماني و تزييني جنوب غرب اصفهان (مرمريت مشكي نجف آباد)

پراكندگي مكاني و زماني سنگ هاي تزئيني و نما در ايران حاكي از ارتباط آنها با زون هاي ساختاري و تكتونيكي مي باشد و توجه به آن براي پي جويي و اكتشاف ذخاير جديد و سرمايه گذاري جهت بهره برداري از معادن موجود لازم و ضروري است. بر اين اساس واحدهاي آهكي جنوب غرب اصفهان مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت كه نتايج آن به شرح زير مي باشد؛ ذخاير اين منطقه در زون ساختاري سنندج سيرجان واقع شده است. اين واحدسنگي منبع اصلي توليد سنگ لاشه و مرمريت سياه مي باشد. واحد آهكي مذكور (k3) به رنگ سياه تا خاكستري تيره (كلسيت ميكريتي) حاوي فسيل اربيتولين و آمونيت به سن كرتاسه پاييني و مياني (بارمين - آپتين) مي باشد. حداقل ضخامت اين واحد سنگي در محدوده مطالعاتي 1200 متر مي باشد كه بصورت لايه هاي مطبق تا شيبدار با ضخامت 5/0 تا 3 متر بوده و تحت تاثير نيروهاي تكتونيكي (كوهزايي لاراميد) دچار شكستگي شده است. اين شكستگي ها تحت تاثير فرآيندهاي دگرگوني بعدي توسط كلسيت درشت بلور و سفيد رنگ (اسپاريت) پر شده است. علاوه بر آن فرآيند استيلوليتي شدن نيز در متن اين سنگ بوفور مشاهده مي گردد. آناليز كاني شناسي حاكي از غالب بودن كلسيت و دولوميت بر كاني هاي كوارتز و رس مي باشد. از نظر فيزيكي و مكانيكي، ميزان جذب آب پايين، مقاومت فشاري بالا و سنگ متراكم مي باشد. پارامتر سختي اين واحد سنگي، نسبتاً بالا و شبيه سنگ هاي سخت بر (انواع گرانيت ها) است. مجموع فرآيندهاي موثر در تشكيل و تغييرات بعدي اين واحد سنگي، باعث كاربرد خاص آن و ايجاد بازار صادراتي و داخلي شده است.