اثرات محافظتي سلنيوم از آسيب هاي بافت كليوي ناشي از ليپوپلي ساكاريد در موش هاي صحرايي

مقدمه و هدف: صدمات سپتيك كليوي يكي از شايع ترين عوارض در بيماران مبتال به بيماري مزمن كليوي )CKD )محسوب مي شود. مطالعات مختلف نشان مي دهد استرس اكسيداتيو و التهاب نقش مهمي در بيماري هاي كليوي ايفا مي كنند از اين رو هدف از اين مطالعه بررسي نقش بازدارنده ي سلنيوم )Sel )در اثرات مخرب ناشي از ليپو پلي ساكاريد )LPS )در موشهاي صحرايي مي باشد. مواد و روشها: در اين مطالعه موشهاي صحرايي نژاد Wistar به چهار گروه شامل -1 كنترل-2، LPS( 1 ميليگرم/كيلوگرم، داخل صفاقي، به مدت 11 روز(، -3 1 Sel-LPS( 0/1 ميليگرم/كيلوگرم، داخل صفاقي، براي 11 روز(، و -1 2 Sel-LPS( 0/2 ميليگرم/ كيلوگرم(. كيلوگرم، داخل صفاقي، به مدت 11 روز( تقسيم شدند. نتايج: درمان با سلنيوم به طور قابل توجهي آسيب هاي استرس اكسيداتيو ناشي از LPS در بافت كليه را كاهش داد. سلنيوم همچنين شاخص هاي آنتي اكسيداني مانند سوپراكسيد ديسموتاز، كاتاالز و تيول تام را بهبود و سطح مالون دي آلدئيد و اينترلوكين 6 را در كليه كاهش داد. عالوه بر اين، مصرف سلنيوم به طور قابل توجهي از افزايش شاخص هاي بيوشيميايي عملكرد كليه در سرم مانند نيتروژن اوره خون )BUN )و كراتينين جلوگيري كرد. نتيجهگيري: اثرات محافظتي Sel در سميت كليوي ناشي از LPS در موش هاي صحرايي را مي توان به توانايي سلنيوم در كاهش استرس اكسيداتيو و التهاب در بافت هاي كليوي نسبت داد. با اين حال، مطالعات بيشتري براي بررسي مكانيسم هاي دقيق اثر Sel بر پيامد هاي كليوي LPS در انسان نيز ضروري بنظر ميرسد.