بهبود كارآيي انرژي مسيريابي مبتني بر چاهك سيار در شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم

يك شبكه حسگر شامل تعداد زيادي گره‌هاي حسگر است كه در يك محيط به‌طور گسترده پخش شده و به جمع‌آوري اطلاعات از محيط مي‌پردازند. هدف اصلي اين پژوهش، بهبود كارايي انرژي مسيريابي هوشمند داده ها مبتني بر چاهك سيار كارآمد براي شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم قطع شده با توجه به پياده سازي مكانيسم هاي تشخيص و تحمل خطا در حين انتقال داده ها است. همچنين، ارزش تحقيق حاضر، ارايه مكانيسم هاي تشخيص و تحمل خطا در حين انتقال داده هاي طرح مسيريابي هوشمند داده ها براي شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم قطع شده است. شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم داراي محدوديت‌هاي انرژي هستند كه براي دستيابي به طول عمر شبكه محدود مي‌شوند كه خوشه‌بندي يكي از تكنيك‌هاي كارآمد براي به حداقل رساندن صرفه‌جويي انرژي و مؤثر براي شناسايي و تحمل خطا در شبكه‌هاي بي‌سيم است. طراحي مسيريابي مؤثر مي تواند به طور قابل توجهي عملكرد كل شبكه را بهبود بخشد. همچنين اين پژوهش، روش هايي را براي ارزيابي نسبت به يكديگر جهت اطمينان از نتايج حاصله بررسي مي كند. روش پيشنهادي به ويژه براي برنامه هاي كاربردي با تأخير طراحي شده است. ابتدا، مديريت گره ها در شبكه حسگر بي سيم بررسي مي‌شود. سپس در بخش دوم، بهينه سازي حركت چاهك و نقاط ملاقات، با استفاده از الگوريتم فراابتكاري جايا و شبكه ي Q دو عمقي براي رمزگذاري ذرات كارآمد و جديد آنها و نيز شناسايي و تحمل خطا در هنگام انتقال داده ها ارايه مي شود. شبيه‌سازي‌هاي دقيق با امنت پلاس پلاس نشان مي‌دهد كه بهينه سازي ارسال ها به چاهك از طريق بهبود و بهينه سازي مسير چاهك، خصوصاً نسبت به روش DGM-RPs موجب شده است در تمامي حالت ها، حداقل 13 درصد مصرف انرژي در كل شبكه كاهش پيدا كند.