فرماندهي و مديريت از منظر آموزه‌هاي معارف اسلامي و آفات مرتبط با آن

فرماندهي عبارت است از اختياراتي كه قانوناً يك فرد بر حسب مقام، شايستگي و شناخت در امور علمي و تاكتيكي دارا است و بر زير دستان خود اعمال مي‌نمايد تا با كمك مديريتي شايسته بر مبناي آموزه‌هاي ديني بتواند با به‌كارگيري منابع مادي و انساني در برنامه‌ريزي، سازماندهي، هدايت و كنترل براي دستيابي به اهداف سازماني بر اساس نظام ارزشي صورت دهد. در اين راستا پژوهش حاضر باهدف فرماندهي و رهبري از منظر آموزه‌هاي ديني و آفات مرتبط با آن صورت پذيرفته است. جامعه پژوهش كتب، مقالات و اسناد است. در ادامه با اتكا به مباني نظري تحقيق با اقتباس از احاديث و روايات، نهج‌البلاغه و قرآن كريم كه در اين زمينه موجود است به بحث در مورد فرماندهي و مديريت و همچنين آفات اين مجموعه پرداخته شد. اين پژوهش از نوع تحقيقات كاربردي و از حيث روش در زمره تحقيقات اسنادي و كتابخانه‌اي (مرور اجمالي) است كه بر اساس اصول پنج‌گانه مديريتي و با كلمات كليدي مرتبط با موضوع تدوين گرديده است. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه در امورات رهبري و مديريتي، اصول‌هاي سازماندهي‌، برنامه‌ريزي، رهبري و كنترل و همچنين آموزه‌هاي ديني و مولفه‌هاي ارزشي آن را مد‌نظر داشته و با رعايت موارد ارزشي مي‌تواند به‌عنوان يك اصل اساسي در امورات فرماندهي قرار گيرند. همچنين نتايج حاكي از آن است كه فرماندهان و مديران عالي تا رده مديران پايين‌دستي مي‌بايستي اصول علمي مديريت را رعايت نمايند و مديريت و فرماندهي خود را از منظر آموزه‌هاي ديني اجرا نمايند تا از آفات و گزند‌هاي آن در امان باشند و همچنين با شناخت آفات و آسيب‌هاي اين مقام، راه عبور سالم از آن‌ها را يافت و در انجام وظايف از آن‌ها دوري نمايند.