بررسي دلايل عدم موفقيت شبكه‌هاي اجتماعي داخلي

وقايع چند سال اخير نشان مي‌دهد كه ايجاد شبكه‌هاي اجتماعي داخلي ابتدائا نتوانست مانع از ايجاد تغييرات فرهنگي در جامعه شود و در ثاني كاربران حتي در صورتي كه از اين شبكه‌ها استفاده مي‌كردند، اما حضور شبكه‌هاي خارجي در هندسه ارتباطي مردم ايران بيشتر بود. اين مقاله به دنبال كشف دلايل شكست و عدم استقبال مخاطبان از شبكه‌هاي اجتماعي داخلي است. روش پژوهش خبرگاني بوده و در مصاحبه با 12 متخصص اين حوزه، با استفاده از سه روش «استخوان ماهي»، «تحليل لايه‌اي علت‌ها» و «سلسله‌مراتبي» تلاش شده تا پاسخ‌هايي براي پرسش مطرح شده در اين تحقيق به‌دست آيد. نتايج به‌دست آمده از تحليل سلسله‌مراتبي يافته‌هاي روش استخوان ماهي و تحليل لايه‌اي علت‌ها نشان مي‌دهد كه در روش اول به ترتيب: «مديريت كلان دولتي، مديريت شبكه‌هاي اجتماعي، مخاطبين و رقبا» مهم‌ترين عوامل تاثيرگذار در شرايط كنوني بر عدم استقبال از شبكه‌هاي اجتماعي داخلي است و در روش دوم به ترتيب: «لايه اسطوره، سيستمي گفتماني و ليتاني» بيشترين تأثير را در شكست شبكه‌هاي اجتماعي داخلي داشته‌اند. بيشترين مشكل به‌دليل عدم «باور» به سرويس‌ها و پلتفرم‌هاي داخلي در عموم جامعه و مسئولين، «عدم حمايت» مناسب سياست‌گذاران و مجريان از شبكه‌هاي داخلي است.