بررسي تطبيقي طبيعت در شعر سهراب سپهري و آدونيس

Comparative study of nature in the poetry of Sohrab Sepehri and Adonis

سهراب سپهري و آدونيس هر دو جزء شاعران نوپرداز در عرصه ادبيات فارسي و عربي به حساب مي روند و داراي جايگاه ويژه نيز مي باشند. يكي از وجوه اشتراك اين دو شاعر كه سبب نوشتن اين مقاله نيز شده است، اهتمام به طبيعت است كه در اشعارشان ديده مي شود. با توجه به بررسي هاي انجام شده اين نتيجه حاصل مي شود كه سهراب سپهري به دليل درون گرا بودن، حال و هواي اشعارش بيشتر عرفاني است و عناصر طبيعت را سرزنده به تصوير مي كشد. اما در مقابل، آدونيس شاعري است كه با ريشه يابي وقايع موجود در كشورش پا به عرصه تغيير مسائل گذاشت و هر يك از عناصر طبيعت را نمادي در جهت بيان انديشه هاي خود بر مي شمارد. پژوهش حاضر در تلاش است كه به مقايسه طبيعت موجود در اشعار سپهري و آدونيس به شيوه توصيفي_ تحليلي و با نظر به اصول مكتب ادبيات تطبيقي فرانسه بر اساس خوانش تطبيقي بپردازد تا نقاط اختلاف و اشتراك طبيعت موجود در اشعار آنان حاصل شود.