بررسي دعا و نيايش شخصي و تعليمي درحديقه سنايي و تاثير تربيتي ان بر انسان

Investigation of personal and educational prayer and prayer in Sana i garden and its educational effect on human beings

دعا و نيايش در فرهنگ اسلامي از ديرباز در ايران و ادبيات فارسي نمودي ويژه داشته به گونه‌اي كه موجب آفرينش نوع ادبي بي‌نظيري به نام ادبيات نيايشي در ادبيات فارسي شده است دعا و نيايش علاوه بر تعليم و تربيت انسان در رشد و تكامل عرفاني و تعالي بخشي روح انساني نيز نقش مهمي داشتند در اين مقاله توصيفي - تحليلي برانيم تا پس از بررسي پيشينه دعا و نيايش در متون فارسي بگوييم دعا و نيايش كه همان گفت وگوي صميمي با خداست تعالي بخش روح انسان است وبهترين وسيله‌ي ارتباط و تكامل و سير و صعود به درگاه خداست واعتقاد به تاثير دعا در تحولات هستي از ايمان و يقين انسان‌ها به وجود نيروي برتر و تصرف ارادة او در هستي نشات مي‌گيرد. در ادبيات همواره از ارتباط با خداوند و نيايش با او به كرات صحبت شده است اهل شعر و ادب هم در قرون متمادي، نوشته هاي خود را به تاسي از آيات قرآن و تعاليم ديني با نام و ياد خداوند و حمد وثناي او آغاز مي كردند اين اموزه ي دعا ونيايش همواره مورد توجه انسان ها بوده بررسي و تحقيق در اين آثار مي تواند خوانندگان را بيش تر به عمق مفهوم دعا و نيايش به عنوان اموزه اي تعليمي و تربيتي كه تعالي بخش روح انساني است آشنا سازد و بگويد و دعا و نيايش فقط ستايشي نيست و در گونه هاي ديگر نيز جلوه مي نمايد و در زنجيره علل و اسباب يكي از علتها و سببهايي است كه خدا در كار انسان مؤثر قرار داده است .

Investigation of personal and educational prayer and prayer in Sana i garden and its educational effect on human beings