سليمان پيغمبر؛ حكيمشاه ديوان حافظ

solomon, philosopher king in the divan of hafez

اين پژوهش، اختصاصات شخصيت سليمان پيغمبر را در ديوان حافظ بررسي مي كند. با تحليل غزليات حافظ مشخص مي شود كه در نگاهي كلي، او دو چهره «حكيم» و «پادشاه» را براي حضرت سليمان ترسيم مي كند و براي هر يك، ويژگي هاي گوناگوني برمي شمرد. پيشينه ي اين دو چهره به آيات قرآن كريم، روايات عهد عتيق، متون تفسيري سده هاي اول و اشعار شاعران گذشته برمي گردد كه در كلام حافظ به كمال شكوه و تاثيرگذاري مي رسد. او با نگاه به حكيمشاهيِ سليمان نبي، تلميحات متعدد و تصوير هاي مختلفي مي-آفريند كه بر بلاغت و شيوايي سخن خويش مي افزايد. بخش پاياني به ريشه يابي آميختگيِ سليمان و جمشيد در ادبيات پارسي و تحليل اين موضوع در شعر حافظ اختصاص مي يابد. اين مقاله با روش توصيفي-تحليلي تهيه شده تا وجهه اي ديگر از هنر سخن سرايي و مفهوم پردازي حافظ شيرين سخن را به نمايش بگذارد.