عيوب فصاحت در آثار صادق هدايت شامل: (زنده به گور،سگ ولگرد، وغ وغ ساهاب وب وف كور)

Defects of eloquence in Sadegh Hedayat s works

عيوب فصاحت يكي از مباحثي است كه كمتر به عنوان بحث‌هاي مهم بلاغت از قديم مطرح بوده است. صادق هدايت به عنوان يكي از نويسندگان برجسته‌ي ايران داراي سبك مخصوص به خويش و صاحب شاهكار بوف كور نيز از اين عيوب مبرا نيست. در نگارش اين مقاله با روشي كتابخا نه‌اي و شيوه‌ي توصيفي- تحليلي به بررسي عيوب فصاحت در آثار صادق هدايت پرداخته شده است با در نظر داشتن اهميت اين موضوع كه نويسنده مي‌تواند از اين موارد به منزلة شگرد مفيد بلاغت سود بجويد؛ براي مثال، مخالف قياس دستور سخن بگويد و كلامي نو و برجسته بيافريند، يا خشم و رنج و اعتراض را با كلامي ناخوشايند و خشن (كراهت در سمع و تنافر حروف) بيان كند تا تناسب حس و زبان را رعايت كرده باشد، يا تعقيد را چنان زيبا به كار گيرد كه آن را ابهام هنري بنا مند. تكرار فعل‌ها نمايشگر نوعي شتابزدگي و متاثر است از بافت رواني اثر درحالي كه تعقيدات تامل و خيال پردازي لطيفي را در خواننده باعث مي‌گرددكه توانايي نويسنده را مضاعف و برجسته‌تر از پيدايش اين عيوب نشان مي‌دهد. • آثار مورد بررسي در اين مقاله :بوف كور – وغ وغ ساهاب-زنده به گور و سگ ولگرد است و عيوب بررسي شده در 5 حوزه مخالفت با قياس- غرابت استعمال-تعقيد لفظي – تعقيد معنوي همراه با توجيه و توضيح درست جملات بررسي شده و پس از برشمردن عيوب نموداري آماري جهت نمايش و نمود برتري بين آن‌ها تدوين و توضيح داده شده است.