ابداع، اختراع و آيين هاي نو در شاهنامه؛ از كيومرث تا هوشنگ

Invention, invention and new rituals in Shahnameh from Kiyomarth to Hushang

بيان مسأله: شاهنامه فردوسي اثر ادبي بي مانندي است كه با شناخت و مطالعه ي آن مي توان زيباي و قدرت بيان و انديشه شاعر بهتر و بيشتر پي برد. شاهنامه حاوي پيشينه و فرهنگ اصيل ايراني است و بسياري از آداب، رسوم، اختراعات، ابداعات و نوآوري ايرانيان از آغاز پيدايش اين قوم را در خود دارد. هدف: شاهنامه فردوسي يكي از آثار گرانبهاي ادبيات حماسي جهان و بهترين اثر در ادب فارسي است كه زير بناي فرهنگي ايران مانند رسم حكومت، منشور حاكميت، تشكيل سپاه، كشاورزي، خوراك، پوشاك و بسياري آيين هاي ديگر را در خود دارد و داستان تلاس و كوشش، اميدو ناميدي اين قوم را بيان مي كند. بنابراين بررسي زواياي هر داستان مي تواند در ماندگاري مطالب در ذهن مخاطب و شناخت خدمات فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي و نيز منشور سياسي حاكمان گذشته ايران بر اساس هر يك از داستان ها مورد استفاده و مفيد واقع گردد. داستان كيومرث تا هوشنگ وقايعي را بازگو مي كند كه براي اولين بار در ايران و گاه جهان روي داده يا كشف شده است و اين مقاله سعي در پرداخت اين دوران و بررسي زواياي آن دارد. روش تحقيق: روش پژوهش در اين مقاله توصيفي- تحليلي و گردآوري داده ها به شيوه ي كتابخانه اي است. نتايج تحقيق: بر اساس اين مطالعه، داستان كيومرث تا هوشنگ و مردم آن زمان، كشفيات و مباحث اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي دوران آنان در شاهنامه بيان مي گردد كه زيبايي انديشه و هنر شاعر و تلاش او در نمايش و بيان فرهنگ گذشته ايران بسيار اهميت دارد.