مدح درباري در ديوان خاقاني و متنبي

Madh Darbari in Diwan Khaqani and Mantabi

همانطور كه از اسم مدح درباري پيداست، شاعر به واسطه‌ي نبوغ خود و يا با سفارش بزرگي به دربار راه پيدا كرده عموماً براي خوشايند سلطان و اطرافيان وي مدايحي را مي سروده است. هم متنبي و هم خاقاني به واسطه‌ي‌ كساني توانسته‌اند به دربار شاهان بزرگ راه پيدا كنند. خاقاني بواسطه‌ي استادش ابوالعلاء به دربار منوچهر شروانشاه راه يافت و تخلص او كه حقايقي بود به خاقاني تغيير داده شد و متنبي هم بواسطه‌ي ابوالعشاير حمداني به دربار سيف الدوله راه پيدا كرد. در طول تاريخ شعر عربي و فارسي يكي از دلايل رشد و شكوفايي شعر و ادب، وجود دربارهاي پادشاهان و حمايت مادي و معنوي آنان از شاعران بوده است. بالطبع شاعران نيز سعي مي‌كرده‌اند خود را به يكي از اين دربارهاي حامي شعر نزديك سازند.