اجرت رضاع در فقه و قانون بر مبناي قاعده احترام

خداوند به دليل علم و حكمت مطلق خود با تولد نوزاد ، غذاي وي را نيز تهيه مي كند تا مادر به راحتي آن را در اختيار طفل قرار داده و وي به دور از مشقت و سختي از آن تغذيه كرده و رشد نمايد؛ اما از آنجا كه طبق قاعده احترام ، مال و عمل انسان محترم است بايد گفت، شيرمادر علاوه بر ارزش معنوي داراي ارزش مادي نيز هست؛ بنابراين مي توان بر رضاع طلب اجرت نمود، اما اين كه مطالبه اجرت رضاع در دين اسلام و قانون مدني جمهوري اسلامي ايران هم مورد اعتنا قرار گرفته يا خير؟ و اگر مادر مي تواند در برابر شيردهي مطالبه اجرت نمايد بايد اجرت را از چه كسي دريافت نمايد و تا چه زماني حق دريافت آن را دارد؟ از طرف ديگر اجاره مرضعه جهت رضاع جايز است و در قبال شيردهي به طفل غير مي توان طلب اجرت كرد يا خير؟ سؤالاتي است كه در اين نوشته مورد بررسي قرار مي گيرد .اين اثر به روش كتابخانه اي و با در نظر گرفتن آيات قرآن كريم، آراي فقهاي اماميه و قانون مدني جمهوري اسلامي ايران به نگارش درآمده است.