تحليل نمايش نامه خرده جنايت هاي زناشوهري بر اساس نظريه ژنت

قرار گرفتن ادبيات در جايگاه يك نهاد قانونمند، نظريه اي است كه همواره بسياري از نظريه پردازان و منتقدان ادبي در پي اثبات آن هستند. گرمس از نظريه پردازان در روايت شناسي است كه با ارائه ي نظريه هاي نوين، در تحليل روايت گامي ارزشمند نهاده است. بخش مهمي از ديدگاه ژنت بر اساس عنصر زمان در روايت استوار است. در اين پژوهش نمايش نامه ي خرده جنايت هاي زناشوهري بر اساس نظريه ي ژنت تحليل مي شود. روش به كار گرفته شده در اين پژوهش، توصيفي – تحليلي و منابع به كار رفته در آن اسنادي- كتابخانه اي است. دستاوردهاي پژوهش گوياي اين است كه بخش بزرگي از نمايش نامه به شيوه ي گذشته نگر دروني روايت شده و وجود اين شيوه به پيدايش شتاب مثبت مي انجامد. بخش بزرگي از روايت بسامد مفرد دارد و در چند مورد نويسنده به صورت هدفمند از بسامد مكرر و بازگو بهره جسته است.