نقش همدلي و مواسات در سبك زندگي اسلامي

a

همدلي و مواسات به معناي مشاركت و ياري عاطفي_اقتصادي در زندگي با ديگران، پيشينه‌اي به قدمت تاريخ آفرينش بشر دارد كه به‌صورت يك ضرورت تكاملي در جامعه مطرح شده و باعث رشد و بالندگي جامعه مي‌شود. تدّبر در قرآن و روايات اهل‌البيت (عليهم ‌السلام) نشان مي‌دهد كه همدلي و مواسات با عناويني همچون: زكات، احسان، عدل، صدقه، نيكوكاري‌ و... تحت معناي همدلي و مواسات به‌عنوان يكي از اهداف تربيتي، سياسي، اجتماعي و از ارزشمندترين دست‌آوردهاي دين اسلام معرفي شده است. اين دو مؤلفه به‌صورت بالقوّه از دوران كودكي در انسان وجود دارد و تحت تربيت و پرورش والدين در خانواده بالفعل شده و در جامعه به‌صورت تعامل ارزش هاي ذاتي (مباني عقل نظري) با خارجي (مباني عقل عملي) نمود پيدا مي‌كند. اين نوشتار با استفاده از روش اسنادي و تحليل محتوا به تبيين مباني همدلي و مساوات در آيات و روايات و به دنبال بررسي پيامدهاي نهادينه سازي آن در جامعه از جمله رشد و پيشرفت در ساحت‌هاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي است و به اين نتيجه رهنمون است كه چنگ زدن به ريسمان الهي و اصل برادري ميان مسلمانان دو مبناي مهم ايجاد همدلي و مساوات در جامعه اسلامي بوده و توجه به اين دو اصل مي تواند باعث رشد و تعالي سطح همدلي و مواسات در جامعه شده و زمينه را براي رسيدن به حكومت آرماني تحت لقاي ولايت صاحب‌العصر و الزمان (عجل‌ الله تعالي فرجه ‌الشريف) و نهادينه سازي سبك زندگي اسلامي كه مقام معظم رهبري در بيانيه گام دوم برآن تاكيد كرده را فراهم سازد.