نفاق سياسي خواص در ناكارآمدي حكومت ديني و تأثير آن در دين گريزي عوام

نفاق پديده اي است كه در آموزه هاي دين به اين صفت و نيز پيامدهاي آن در سطوح مختلف اشاره شده است. نفاق آن هم درسطح خواص، خسارت هاي زيانبار به بارمي آورد. از جمله پيامدهاي جبران ناپذيراين صفت مذموم، بدبيني و فاصله گرفتن مردم از دين و شريعت است. خواص در صورت ضعف و تزلزل در ساحت شناخت و بينش، جهت دست يافتن به قدرت يا حفظ جايگاه خود، تدريجا صفت نفاق را پيدا مي كنند. تاريخ نيز بيانگر اين حقيقت است كه عملكرد منافقانه برخي خواص، آسيب هاي جبران ناپذيري وارد نموده است. رويكرد اساسي در اين جستار، بررسي نفاق خواص جامعه در حكومت ديني و تاثيرآن در دين گريزي عوام است. اين جستار در مقام بررسي اين مساله است كه ابتلاي خواص جامعه مبتلا به اين پديده مذموم و عملكرد منافقانه آنان الزاما در عوام تاثير منفي گذاشته و باعث بدبيني و حتي فاصله گرفتن آنها از دين شود. خواص منافق در طول تاريخ لطمات جبران ناپذيري بر پيكره جامعه وارد نموده اند. در عصر حاضر بعد از تحقق حكومت اسلامي در منطقه و اتمام دوران دفاع مقدس، مدعيان دين و خدمت به مردم تدريجا در بدنه نظام نفوذ نمودند. آنان با استفاده ابزاري از دين و نمادهاي آن، در راستاي عوام فريبي، اعتماد توده مردم را نسبت به خود جلب نمودند. عملكرد نابهنجار آنان عامه مردم را دچار تضاد نمود، موجب گرديد مردم نسنجيده به پاي دين بگذارند. هدف اساسي در اين جستار، بررسي پيوند ناگسستني ميان نفاق خواص جامعه و تاثيرگذاري عملكرد منافقانه آنان درعرصه هاي مختلف ازجمله در عرصه سياست و مديريت جامعه، بر اعتقادات ديني توده مردم و در نتيجه دين گريزي آنان است. پرسش اصلي نيز اين است: چگونه نفاق سياسي خواص جامعه موجب ناكارآمدي دين مي شود؟ روش پژوهش، توصيفي تحليلي و روش جمع آوري اطلاعات عمدتا كتابخانه اي است.