حمزه بن عبدالمطلب در نگاه بلاذري با تكيه بر كتاب انساب الاشراف

حمزه عموي پيامبر(ص)، بعد از حضرت ابوطالب از بزرگترين حاميان ايشان بوده؛ در منابع كهن تاريخي، نقش حمزه را موثر در دوره ي بعثت ياد كرده اند. با مطالعه و بررسي منابع تاريخي مي توان به جايگاه افراد و اشخاص در نزد نويسنده و يا ميزان اثرپذيري از شرايط جامعه و حكومت را كشف كرد. در اين نوشتار سعي مي شود به رويكرد بلاذري نسبت به گزارشات مربوط به حمزه پرداخته شود. كتاب انساب الاشراف از جمله كتب ارزشمند سده سوم هجري مي باشد؛ علي رغم نامش تنها نسب نامه نيست بلكه نسب شناسي در برابر اطلاعات گران بهاي تاريخي آن، حجم اندكي را شامل مي شود.در بخش نسب بني هاشم به شخصيت حمزه پرداخته است. تلاش اين نوشتار بر اين است كه شخصيت حمزه را از ديدگاه بلاذري با تكيه بر انساب الاشراف در دو بخش مكه(اسلام آوردن، فضايل) و مدينه(بدر، احد، شهادت و..) بررسي كند. روش تحقيق توصيفي – تحليلي با رويكرد تاريخي مي باشد. دستاورد تحقيق بررسي ديدگاه راويان در صدر اسلام و همچنين موضع نويسنده با وجود شرايط و بستر زماني آن دوران، نسبت به شخصيت حمزه در چه خواهد بود.