نام، كنيه و القاب حضرت حمزه(س) در لغت و تاريخ

حضرت حمزه، عموي بزرگوار رسول خدا(ص) از جايگاه برجسته اي در تاريخ اسلام برخوردار است. وي ويژگي هاي شخصيتي ممتازي داشت كه سبب شده بود حتي پيش از اسلام به برخي از اين ويژگي ها شهرت يابد. آن چه مهم است آن كه نام و القاب ايشان با ويژگي هاي شخصيتي آن بزرگوار منطبق بوده و پس از اسلام آوردن ايشان نيز در رفتار و اقدامات ايشان تبلور يافته است. نام «حمزه» و لقب هاي «اسد الله»، «اسد رسول الله» و «سيد الشهدا» از مواردي است كه بر محور شخصيت ايشان يعني شهامت، شجاعت، دليري و دلاوري دلالت مي كند و علاوه بر شهرت ايشان به ويژگي هاي ياد شده، در عمل نيز اين ويژگي ها به اثبات رسيده اند. البته براي ايشان القاب و عناوين بسياري نقل كرده اند اما موضوع اين نوشته، پاسخ به اين پرسش خواهد بود كه مفهوم نام ايشان و خاستگاه لقب هاي اسدالله، اسد رسول الله و سيد الشهدا براي حضرت حمزه چيست و اين القاب ايشان بر چه اساسي به وي اختصاص يافته اند؟ در اين نوشته، با روش توصيفي تحليلي و با روش كتابخانه اي، پس از بررسي لغوي و تاريخي روشن خواهد شد كه نام و القاب ياد شده، برگرفته از ويژگي شجاعت و بروز آن در مقاطع مختلف بر ايشان اطلاق شده است.