حقوق مالي مختص زوجه در فقه اماميه و تأثير زمان و مكان بر آن

در دين اسلام، احكام و عنوان هاي كلي و اصلي موجود است كه قاعده مركزي تشريع اسلامي را متشكل است. اين احكام در هر اوضاع و احوالي مصون از تغيير هستند. در نقطه مقابل، قوانيني را در شريعت مي توان پيدا مرد كه بر اساس حقيقت هاي متغير پديد آمده اند و تنافي با احكام ثابت ندارند. اينگونه قوانين با تحول تغيير دگرگون مي شوند. اين پويايي در احكام اسلامي به شرط اينكه تعارضي با مباني اسلامي نداشته باشد و از حدود آن تجاوز ننمايد، موجب جاودانگي و بقاي اسلام و سازگاري با همه تمدن ها مي شود. بخشي از قوانين جامع بشري، احكام مربوط به حوزه خانواده و به خصوص روابط زوجين است. پژوهش حاضر در راستاي بررسي حقوق مالي مخصوص زوجه و تأثير زمان و مكان بر آن بر اساس مباني فقه اماميه و با روش توصيفي- تحليلي سامان يافته است. دستاوردهاي پژوهش نشان مي دهد حقوق مالي مختص زوجه به سه نوع مهريه، نفقه و اجرت المثل قابل تقسيم بندي است كه هر كدام داراي قوانين و اصول خاصي هستند كه ميزان و معيار هر يك از آن ها را شرايطي نظير زمان و مكان تعيين مي نمايد.