عوامل موثر در ايجاد شهر پايدار و توسعه پايدارشهري

ناپايداري توسعه شهري مهمترين چالش هزارة سوم است. هدف اصلي توسعه پايدار تامين نيازهاي اساسي، بهبود سطح زندگي، اداره بهتر اكوسيستم‌ها و آيندة امن بيان شده است؛ پايداري در ابعاد مختلف اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، زيست‌محيطي، كالبدي و... مستلزم به كارگيري سيستم مديريتي كارآمد با قدرت كافي براي رسيدن به اهداف ذكر شده است. سيستم‌هاي مديريتي با ويژگي‌هاي انعطاف‌پذير، مسوليت پذير استراتژيك و عدالت‌محور مبتني بر آموزش و اطلاع‌رساني راهگشاي تنگناهاي موجود در شهرهاي امروزي است. شهر پايدار با ويژگي‌هاي اقتصادي - اجتماعي مطلوب شده آرماني است كه با مديريتي پويا قابل دسترس خواهد بود. پژوهش حاضر از منظر هدف كاربردي و از بعد ماهيت و روش، توصيفي و از حيث زماني از نوع مقطعي است. جامعه آماري شهروندان شهر شيراز بوده كه پرسشنامه توسط 375 نفر از شهروندان به صورت تصادفي تكميل شده است. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه است كه امتياز دهي پرسشنامه به صورت ليكرت پنج گزينه اي بود. داده ها با بهره گيري از روش شاخص اهميت نسبي (RII) مورد تجزيه و رتبه بندي قرار گرفتند. بر اساس تجزيه و تحليل اطلاعات عامل حكمراني خوب شهري با شاخص اهميت نسبي 95.8 درصد در رتبه اول ، عامل وجود تأسيسات و تجهيزات شهري با شاخص اهميت نسبي 92.72 درصد در رتبه دوم و عامل آموزش راهكارهاي توسعه پايدار شهري به شهروندان با شاخص اهميت نسبي 91.65 درصد در رتبه سوم قرار ميگيرند.