پيش‌بيني سبك زندگي ايراني ـ اسلامي بر اساس باورهاي مذهبي، جهت‌گيري مذهبي و ويژگي‌هاي شخصيتي دانشجويان پيام نور

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني سبك زندگي ايراني ـ اسلامي بر اساس باورهاي مذهبي، جهت‌گيري مذهبي و ويژگي‌هاي شخصيتي دانشجويان پيام نور اجرا شد. پژوهش به صورت توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد. جامعة آماري پژوهش دانشجويان دانشگاه پيام نور شهركرد در نيم سال دوم سال تحصيلي 1400 بودند كه به صورت نمونه‌گيري طبقه نسبتي تعداد 376 نفر از آنها انتخاب شدند و با استفاده از پرسـشنامه‌هاي سبك زندگي ايراني ـ اسلامي (كاوياني، 1388)، باورهاي مذهبي (سراج زاده، 1377)، جهت گيري مذهبي (آلپورت و راس، 1967) و فرم كوتاه پرسشنامه نئو (مك راي و كاستا، 1992) مورد بررسي قرار گرفتند. داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 23 تحليل شدند. روش‌هاي آماري به كار رفته براي تجزيه و تحليل اطلاعات آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون بود. بر اين اساس نتايج تحليل رگرسيون نشان داد باورهاي مذهبي، جهت گيري مذهبي و ويژگي هاي شخصيتي حدود 63 درصد از تغييرات مربوط به سبك زندگي ايراني ـ اسلامي را پيش بيني مي كنند (25/186=F و 001/0= P). همچنين مشخص شد كليه مولفه هاي باورهاي مذهبي و جهت گيري مذهبي در پيش‌بيني سبك زندگي ايراني ـ اسلامي سهم دارند كه البته سهم آثار و پيامد و همچنين جهت گيري مذهبي دروني بيش از ساير مولفه ها مي باشد (01/0 P). بنابراين نتيجه‌گيري شد سبك زندگي ايراني ـ اسلامي تا حدود زيادي از طريق باورها و جهت گيري مذهبي و ويژگي هاي شخصيتي قابل تبيين و پيش بيني است.