اثر حاكميتي وفرهنگسازي اجتماعي در حسابداري توسعه پايدار

حسابداري توسعه پايدار (به عنوان حسابداري اجتماعي، حسابداري مسووليت اجتماعي و زيست محيطي، شركت‌هاي بزرگ و گزارشگري آن به جامعه كه شامل مسووليت اجتماعي و زيست‌محيطي شركت‌ها يا گزارش‌هاي مالي و غيرمالي شناخته مي‌‌شود) كه منشا آن به حدود 20 سال قبل برمي‌گردد دراين تحقيق به بررسي ميزان اجراي حسابداري پايدار در ايران با توجه به نظرات قشر تحصيل كرده در زمينه حسابداري كه در ارگان هاي متفاوت اعم از خصوصي ودولتي مشغول به كار هستند پرداخته شده است. در اين مقاله سعي براين بوده است كه بازتاب اين مهم را بين شاغلين تحصيل كرده در زمينه حسابداري مورد مطالعه و بررسي قرار دهيم .اما از آنجا كه جامعه آماري نسبتا محدود وكوچك ميباشد نميتوان آن را به كل كشور تعميم داد .لذا تنها ميتواند نشان دهد كه در اين جامعه آماري وضعيت به چه شكل ميباشد هرچند از اين ضرب المثل كه مشت نمونه خروار هست بازهم ميتوان از اين مقاله بهره لازم را برد. دو فرضيه مطرح ميشود: فرضيه1:حاكميت بيشترين اثر را در حسابداري توسعه پايدار دارد. فرضيه2: فرهنگسازي بيشترين اثر را در حسابداري توسعه پايدار دارد. پژوهش حاضر از نظر هدف ، كلي مي باشد اما در طي روند پروژه اهداف جزئي و بعضاَ شايد كاربردي مطرح ميگردد و از نظر ماهيت و روش ، توصيفي و از نوع تجربي وعلي مي باشد.اين پژوهش رابطه بين متغيرهاي مورد نظر را بر مبناي اطلاعات جمع آوري شده از پرسشنامه ها‌ آزمون مي‌كند..