رابطه جهت گيري هدف، سبك هاي يادگيري با عملكرد تحصيلي دانش آموزان دختر پايه يازدهم شهرستان تويسركان

اين پژوهش با هدف تعيين رابطه جهت گيري هدف، سبك هاي يادگيري با عملكرد تحصيلي دانش آموزان دختر انجام شد. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي محسوب مي شود و در آن از روش توصيفي-همبستگي استفاده شد. جامعه آماري پژوهش متشكل از دانش آموزان دختر پايه يازدهم شهرستان تويسركان بود. نمونه آماري بر اساس فرمول تاپاچنيك و فيدل (2007) 108 نفر درنظر گرفته شد. كه با روش خوشه اي چند مرحله اي با خوشه بندي مدارس بر اساس مناطق جغرافيايي و سپس انتخاب يك خوشه بصورت تصادفي اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي عملكرد تحصيلي فام و تيلور (۱۹۹۹)، جهت گيري هدف اليوت و مك گريگور (2001)و سبك يادگيري كلب (1985) گردآوري و با آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون تحليل شد. نتايج نشان داد خودپنداره آموزشگاهي (01/0 p)، جهت گيري هدف تسلط-گرايشي (01/0 p)، خودپنداره غيرآموزشگاهي (01/0 p)، جهت گيري عملكرد- اجتنابي (01/0 p)، سبك يادگيري انجام دادن (01/0 p) و جهت گيري هدف عملكرد-گرايشي (01/0 p) در تبيين واريانس متغير عملكرد تحصيلي تاثير دارند. همچنين بين جهت گيري تسلط-گرايشي (0.01 p) و عملكرد-گرايشي (0.01 p) با عملكرد تحصيلي رابطه مثبت معناداري وجود دارد. علاوه بر اين بين سبك يادگيري انجام دادن و عملكرد تحصيلي (0.01 p) رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.