پيش بيني پيشرفت تحصيلي بر اساس انگيزش تحصيلي به واسطه بهزيستي روان شناختي در بين دانش آموزان دختر پايه اول دوره دوم متوسطه شهرستان اسدآباد

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني پيشرفت تحصيلي بر اساس انگيزش تحصيلي به واسطه بهزيستي روان شناختي در بين دانش آموزان دختر انجام گرفت. روش پژوهش همبستگي است. جامعه آماري را همه دانش آموزان دختر پايه اول دوره دوم متوسطه شهرستان اسدآباد تشكيل داد. روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي بود. نمونه آماري بر اساس فرمول فيدل و تاباچنيگ (2007) 106 نفر، كه به لحاظ احتياط اين تعداد به 120 نفر افزايش يافت. ابزار پژوهش شامل معدل كسب شده دانش آموز و دو پرسشنامه استاندارد انگيزش تحصيلي هارتر (1981) و بهزيستي روان شناختي ريف (1989) بود. تحليل داده‌ها با استفاده از شاخص هاي آماري توصيفي نظير جدول توزيع فراواني و با استفاده از نرم افزار SPSS جهت مستقل بودن، نرمال بودن و بررسي چند هم خطي استفاده شد و جهت آزمون فرضيه‌هاي پژوهش، از روش تحليل مسير با استفاده از نرم افزار ليزرل 8.5 استفاده شد. تحليل نتايج نشان دادپيش بيني پيشرفت تحصيلي بر اساس انگيزش تحصيلي به واسطه بهزيستي روانشناختي معنادار نيست. انگيزش تحصيلي اثر مستقيم و معناداري بر پيشرفت تحصيلي ندارد. انگيزش تحصيلي اثر مستقيم و معناداري بر بهزيستي روانشناختي دانش آموزان دارد. بهزيستي روانشناختي اثر مستقيم و معناداري بر پيشرفت تحصيلي دانش آموزان ندارد.