عرف، عادت در دو مجموعه داستان عروس بيد و بيوه كشي از يوسف عليخاني از منظر روانشناسي خرافات

فرهنگ عامه، دربرگيرنده‏ي تمام باورها، اعتقادات، آداب و رسوم و اعمالي است كه مردم يك جامعه در طي سال‏هاي متمادي به آن پرداخته و از نسلي به نسل ديگر منتقل مي‏شوند. بررسي فرهنگ‏هاي عاميانه ما را به شناخت بهتر و موثرتري از پيشينه‏ي فرهنگي، زيستي، اجتماعي و ساير مقوله‏هاي مربوط به جامعه رهنمون مي‏سازد از اين‏رو اين پژوهش با هدف بررسي جلوه‏ها و بازتاب‏هاي مختلف فرهنگ عامه مردم روستاي ميلك (در البرز مركزي) كه يوسف عليخاني در دو كتاب «عروس بيد» و «بيوه كشي» خود به آن‏ها اشاره كرده، مي‏پردازد. اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي انجام شده و نتايج حاصل نشان داد كه عليخاني به مقوله‏ي فرهنگ عاميانه بسيار اهميت داده و بخش قابل توجهي از داستان‏هاي دو كتاب مذكور او، دربرگيرنده‏ي بسياري از جلوه‏هاي فرهنگ عاميانه و عادت ها و سنت ها هستند و حتي تعدادي از داستان‏ها بر پايه‏ي همين باورها شكل‏گرفته و نوشته شده‏اند. در اين پژوهش، مشخص گشت كه تأكيد بيشتر عليخاني بر باورها و اعتقادات عاميانه و پس از آن اعتقادات مربوط به آداب و رسوم و مناسك زندگي انسان است. همچنين، مشخص گرديد كه عليخاني از روش‏هاي مختلفي براي بيان ادبيات عاميانه كه شامل كنايات و ضرب‏المثل‏ها در داستان‏هاي اين دو كتاب بوده، استفاده كرده ولي عمده‏ترين شيوه‏ي او استفاده از اين موارد در مكالمه‏ها و گفتگوهاي ميان شخصيت‏هاي داستاني بوده است.