پيش بيني پيشرفت تحصيلي بر اساس سبك هاي فرزندپروري، كمال گرايي و اسناد بيروني و دروني والدين در دانش آموزان مقطع ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني پيشرفت تحصيلي بر اساس سبك هاي فرزندپروري، كمال گرايي و اسناد بيروني و دروني والدين در دانش آموزان مقطع ابتدايي انجام شد. در پژوهش حاضر، جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان مقطع ابتدايي شهرستان پاسارگاد در سال 1400 بود. ابتدا با روش نمونه گيري خوشه اي از بين مدارس ابتدايي 5 مدرسه انتخاب و از هر مدرسه 2 كلاس انتخاب شدند كه از هر كلاس 10 نفر به صورت تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. در مجموع تعداد افراد نمونه پژوهش 100 نفر بود. . ابزار گرد آوري اطلاعات عبارتند از مقياس كمال گرايي اهواز، نجاريان، عطاري و زرگر (1380)،پرسشنامه شيوه هاي فرزند پروري والدين ديانا بامريند (1971) و پرسشنامه سبك هاي اسنادي سليگمن و همكاران (1983) و معدل يا نمره دانش آموزان به عنوان پيشرفت تحصيلي . براي تجزيه و تحليل داده ها در اين پژوهش در بخش توصيفي از ميانگين و انحراف استاندارد و در بخش كمي از مقياس فاصله اي با پيش فرض توزيع نرمال و محاسبه ضريب همبستگي پيرسون با استفاده از نرم افزار spss نسخه 24 استفاده شد. نتايج به دست آمده از آزمون اين فرضيه نشان داد كه پيشرفت تحصيلي بر اساس سبك هاي فرزندپروري، كمال گرايي و اسناد بيروني و دروني والدين در دانش آموزان مقطع ابتدايي قابل پيش بيني است.