رابطه ي بين سبك هاي فرزندپروري با مهارت همدلي و تفكر انتقادي دانش آموزان دوره دوم ابتدايي شهر دهدشت

هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه ي سبك هاي فرزندپروري با مهارت همدلي و تفكرانتقادي دانش آموزان است. روش پژوهش از نوع توصيفي – همبستگي بوده و جامعه ي آماري را كليه دانش آموزان دختر و پسردوره دوم ابتدايي مدارس شاهد و فرهنگيان شهر دهدشت تشكيل مي دهند. با استفاده از روش تصادفي خوشه اي و به وسيله ي جدول مورگان نمونه اي به حجم 269 نفر انتخاب شدند. از پرسشنامه ها ي سبك هاي فرزندپروري بامريند (1973)، همدلي شناختي/عاطفي جوليف فارينگتون (2006) و تفكرانتقادي ريتكس (2003) استفاده گرديد. فرضيات با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون تك متغيره مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد از بين سبك هاي مقتدرانه، مستبدانه و سهل گير، سبك سهل گير با همدلي رابطه ي مثبت و معناداري دارد و هيچ كدام از سبك ها با تفكرانتقادي رابطه ي معناداري ندارد، بين دومتغير همدلي و تفكرانتقادي رابطه ي مثبت و معناداري وجود دارد ، ميزان بهره مندي دانش آموزان از تفكرانتقادي در حد خيلي خوب و از همدلي در حد متوسط رو به بالا قرار دارد.