شيوه هاي تفسير متن در تبيين درست سيماي زن در نهج البلاغه و فضاي مجازي

فضاي مجازي بيشترين فرصت هاي ارتباطي را در عصر كنوني به خود اختصاص داده است، و كاركردهاي زيادي را در زمينه هاي مختلف ارتباطي داراست، در كنارتمام كاركردهاي عمومي، فضاي مجازي بسيار دقيق و هدفمند بركاركردهاي اختصاصي تمركز ويژه شده كه هريك برنامه خاصي را بر اساس اهداف از پيش تعيين شده دنبال مي كنند، يكي از مهمترين كاركردهاي اختصاصي فضاي مجازي، تمركز بر موضوع جنسيت و تلاش در جهت ارائه چهره اي نامطلوب از جنسيت زنانه در فرهنگ اصيل اسلامي با استفاده از منابع اسلامي از جمله نهج البلاغه است كه بسيارهدفمند مورد تعبير و تفسيرهاي شخصي قرار گرفته و تصويري نادرست از شخصيت زنانه اسلامي را در فضاي مجازي ترسيم مي كند. يكي از مهمترين اقدامات اصلاحي در همين راستا تبيين درست هويت زن مسلمان در منابع ديني است و مقاله حاضر نيزبا عنوان شيوه هاي تفسير متن در تبيين درست سيماي زن در نهج البلاغه و فضاي مجازي به دنبال شناخت ابزارهاي درست تفسير متن مي باشد،و با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و با مراجعه به منابع كتابخانه اي، ضمن تبيين شيوه هاي صحيح در بررسي متن در نتايج تحقيق نشان مي دهد اهميت توجه به لوازم تفسير صحيح كه همانا شأن بيان سخنان امام علي عليه السلام، جغرافياي حرف و شرايط تاريخي مسأله، دقت در مفاهيم واژگاني، شناخت زيست جهان مخصوص زنان دارد كه با توجه به اين موارد فهم مخاطب مطابق با ارزش هاي اصيل اسلامي شكل خواهد گرفت.