رابطه بين عدم اطمينان سياست‌هاي اقتصادي با نقدشوندگي و تغييرپذيري بازده بازار

يكي از موضوعات مطرح در تحقيقات مرتبط با اقتصاد پولي و مالي در ساليان اخير، نحوه واكنش بازار سرمايه به سياست‌هاي اقتصادي دولت و به‌طور خاص عدم اطمينان سياست‌هاي ياد شده است. با عنايت به اهميت اين موضوع، هدف از اين پژوهش، بررسي تأثير عدم اطمينان سياست‌هاي اقتصادي (شاخص‌هاي نرخ رشد اقتصادي، نرخ ارز و نرخ رشد نقدينگي) بر نقدشوندگي و تغييرپذيري بازار سرمايه است. براي دستيابي به هدف پژوهش، اطلاعات مالي 123 شركت پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ايران براي دوره زماني 1395 تا 1400 مورد بررسي قرار گرفته و فرضيه‌ها با استفاده از مدل رگرسيون چندمتغيره آزمون شده است؛ ضمن اينكه جهت اندازه‌گيري متغيرهاي عدم اطمينان اقتصادي، نقدشوندگي سهام و تغيير پذيري بازده سهام به‌ترتيب از شاخص‌هاي انحراف معيار شاخص‌هاي اقتصادي، شكاف قيمت نسبي و انحراف معيار بازده سهام استفاده شده است. نتايج حاصل از آزمون فرضيه مبين اين موضوع است كه با افزايش عدم اطمينان نسبت به نرخ رشد نقدينگي و نرخ ارز، ميزان نقدشوندگي سهام كاهش مي‌يابد و افزايش عدم اطمينان نسبت به نرخ رشد اقتصادي، افزايش نقدشوندگي سهام را به دنبال دارد. همچنين، افزايش عدم اطمينان نسبت به نرخ ارز و رشد اقتصادي به‌ترتيب موجب افزايش و كاهش تغييرپذيري بازده سهام خواهد شد.