نقش «اعتبار» بانك مركزي در كاهش نرخ تورم 1396-1393

اقتصاد ايران در طول دوره 1402-1390 چهار شوك تورمي را تجربه كرد اما در اين ميان طي بازه 1396-1393 نرخ تورم يك دوره با ثبات و حتي تك رقمي را به ثبت رساند. مقاله حاضر به دنبال نشان دادن اين گزاره است كه بانك مركزي با استفاده از اعتبار خود، توانست اثر قابل توجهي در تداوم سه ساله اين ثبات ايفا كند. نرخ بهره حقيقي مثبت در كنار بهبود انتظارات، موجب نزولي شدن نسبت پول به شبه پول و كاهش تلاطم ها شد. با اين حال، اتخاذ اين رويكرد انقباضي كه به دليل محدودشدن ذخاير بانكي منجر به اضافه برداشت و ناترازي حقيقي بانك ها شد با بروز نخستين شوك بيروني در سال 1397 اثر معكوس گذاشت و رشد نقدينگي را افزايش داد. از سوي ديگر، شوك ارزي به دليل اثرگذاري بر سمت هزينه عرضه اقتصاد، كارآمدي سياست-هاي پولي به عنوان سياست طرف تقاضا را كاهش داد. در نهايت، اعتبار سياست هاي بانك مركزي به دليل اتخاذ سياست پولي انقباضي و بي توجهي به عوامل غيرپولي (نرخ ارز) بر تورم، خدشه دار شد.