سعدي و حافظ فرصت هاي گردشگري ادبي ايران و شيراز

كیده مقاله: گردشگری ادبی یاLiterary Tourism شاخه ای از گردشگری فرهنگی، محسوب می شود كه انگیزه اصلی گردشگران، بازدید از مكان ها و سایت هایی است كه با زندگی و حیات نویسندگان، شاعران و یا هنرمندان و یا آثارشان مرتبط باشند. در حقیقت، افسون وجاذبه این مكانها، گردشگران ادبی را كه معمولا از خوانندگان و علاقمندان به آثار این شاعران و هنرمندان هستند را ترغیب كرده تا با سفربه این محل ها، از نزدیك با محل تولد و محیط زندگی كودكی آنها، كه الهام بخش شعرها و آثار و نوشته هایشان بوده، آشنا شوند. گاهی هم گردشگران ادبی، برای ادای احترام به جایگاه ادبی آنها، به آرامگاه و محل های یابود این هنرمندان سفر می كنند.گردشگری ادبی، علاوهبر تاثیرات مادی كه بر اقتصاد محلی دارد، نقش بسزایی در شناساندن و حفظ آثار ادبی مفاخر یك قوم و ملت كه در حقیقت جزء میراثفرهنگی غیرملموس و هویت آنها هم محسوب می شود به دیگر جوامع ایفا می نماید. سرزمین ایران از دیرباز مهد شعر و ادبیات محسوب می شده است. در بین شاعران پارسی گو حافظ و سعدی از جایگاه بسیار والایی برخوردارند، بطوریكه همه ساله گردشگران ادبی علاقمند بهزبان پارسی و فرهنگ و عرفان ایران – اسلامی را از سراسر جهان ترغیب كرده كه به شیراز سفر نموده و از آرامگاه این دو شاعر بازدیدنمایند. در این مقاله می كوشیم، تا با پرداختن به جایگاه و اهمیت گردشگری ادبی در دنیا، با مقایسه نمونه های سایت گردشگری ادبی در دنیا، به تشریح نقش حافظ و سعدی در جذب گردشگران ادبی به شیراز پرداخته شود. كلیدواژه‌ها: گردشگری ادبی، حافظ، سعدی، شیراز. كد مقاله/لینك ثابت به این مقاله