بررسي مفاهيم سرمايه اجتماعي و نقش آن در بهبود سازمانها

سرمایه اجتماعی در گذشته منحصراً درباره افراد و گروهها كاربرد داشته است و فقط اخیراً در تجزیهوتحلیل سازمانی وارد شده است. سرمایه اجتماعی بهطور وسیعی بهعنوان یك دارایی مهم براي حفظ و نگهداري سلامت جامعه، توانمندي سازمان و طراوت جامعه مدنی پذیرفته شده است و میتوان آن را بهعنوان هنجارها و روابط اجتماعی كه در ساختارهایی اجتماعی ریشه دارد و افراد را به عملكرد هماهنگ و دستیابی مطلوب به اهداف قادر میسازد، تعریف كرد. سرمایه اجتماعی از طریق اعتماد، ارتباطات، شبكههاي قوي و هنجارهاي مشترك كه با هر ارتباط موثر افزایش مییابد، ایجاد میشود و به ارتباطات بین افراد، شبكههاي اجتماعی و هنجارهاي متقابل و اعتماد ناشی از آنها، اطلاق میشود. سرمایه اجتماعی امروزه نقشی بسیار مهمتر از سرمایه فیزیكی و انسانی در جوامع دارد، بههمیندلیل در غیاب آن، سایر رشتهها اثربخشی خود را از دست میدهند. بنابراین با توجه به اهمیت روزافزون سرمایه اجتماعی در جوامع و سازمانها در این تحقیق به مبانی نظري در این موضوع پرداخته و مفاهیم و كاربرد و اثرات آن را بیان كردهایم تا افراد بتوانند با ضرورت آن آشنا شوند.