بررسي سطح آمادگي ارتباطي – سرمايه اجتماعي خانوارهاي شهر سيرجان در برابر زلزله

سالها تجربه برنامهریزي شهري در جهان نشان داده است كه در این حوزه نیز انسان و منابع انسانی حتی بیش از منابع مالی اهمیت و ارزش دارند، بطور یقین، پس از فاجعه روابط اجتماعی و اقتصادي درهم ریخته و سازمان اجتماعی از هم گسیخته میشود بنابراین موضوع سرمایه اجتماعی قابل تأمل میباشد. در این راستا بر اساس مسأله تحلیل سطح آمادگی ارتباطی- سرمایه اجتماعی خانوارهاي شهر سیرجان در برابر زلزله و با توجه به مبانی نظري موجود، دو فرضیه بدین عبارت ارائه شد: 1) میزان آمادگی ارتباطی- سرمایه اجتماعی اجتماعات محلهاي شهر سیرجان در برابر زلزله از تفاوت معناداري برخوردار است. 2) بین میزان آمادگی ارتباطی- سرمایه اجتماعی اجتماعات محلهاي شهر سیرجان و وضعییت اقتصادي- اجتماعی رابطه وجود دارد. جهت آزمون فرضیهها، مفهوم آمادگی ارتباطی- سرمایه اجتماعی از طریق روش شاخصسازي، تكنیكهاي در قالب 4 شاخص و 16 معرف تعریف عملیاتی شد. دادههاي مورد نیاز از طریق پرسشنامه و روش نمونهگیري خوشهاي، و از 350 SAW و AHP خانوار نمونه (بر حسب روش كوكران) بدست آمد و از طریق روشهاي همبستگی پیرسون و اسپیرمن، واریانس یكطرفه و آزمون توكی تحلیل شد. نتایج بررسی فرضیه اول نشان داد كه محلات از نظر ارتباطی- سرمایه اجتماعی با یكدیگر تفاوت معنادار ندارند و فرضیه دوم مبنی بر رابطه میزان آمادگی ارتباطی- سرمایه اجتماعی با وضعیت اقتصادي – اجتماعی تأیید شد.