پهنه بندي خطر زمين لغزش در حوزه آبخيز فوجرد قم با استفاده از روش حائري سميعي

یكی از مخاطرات عمده در مناطق كوهستانی ایران وقوع انواع ناپایداری های طبیعی بویژه زمین لغزش ها می باشد. براساس مطالعات قبلی با توجه به شرایط زمین شناسی و توپوگرافی استان قم، نظیر وجود لیتولوژی های حساس به لغزش، شیب تند و اختلاف ارتفاع نسبتا زیاد بیش از 22 % از مساحت مناطق كوهستانی این استان دارای استعداد متوسط و بالای زمین لغزش می باشد. با این وجود به علت عدم رخداد پدیده های محركی چون زلزله و بارندگی های شدید، منطقه مذكور فاقد زمین لغزشهای بزرگ انتقالی گسترش جانبی و جریان می باشد. به منظور تعیین شیوه ای مناسب جهت پهنه بندی خطر زمین لغزش در این بخش از استان قم )حوزه آبخیز فوجرد، زیر حوزه F1124 ( از بین مجموعه روش های پهنه بندی موجود روش حائری سمیعی - در حوضه آبخیز F1124 مورد آزمون قرار گرفت كه از مزیت اصلی روش حائری سمیعی این است كه در تعیین اهمیت نسبی – و امتیازبندی عددی عوامل )وزن( و طبقات آنها، از نقشه پراكنش و تعداد و مساحت تصویر افقی زمین لغزش های موجود كه به ویژه در مناطق كوهستانی و جنگلی سخت ترین و پرهزینه ترین مرحله ارزیابی خطر است، بی نیاز می باشد. هر چند در مدل های جدیدتر، اهمیت نسبی و امتیاز طبقات عوامل خطر زمین لغزش، بر تراكم، تعداد و مساحت زمین لغزش های موجود استوار می باشد.