پرورش تفكر خلاق در بستر آموزش و پرورش پژوهش محور

پرورش خلاقیت و ضرورت وجود آن از اساسی ترین اهداف نظام هایآموزشی می باشد . نظام های آموزشی با توجه به برنامه ها ، اهداف ،محتوا و امكانات آموزشی خود نقش مؤثری در فعال سازی یا تضعیفتوانایی خلاقیت در افراد دارند. فرآیند آموزش و پرورش می تواند ،افرادی كاوشگر، آفریننده ی مشكل گشا ، نوآور ، مولد و عامل تغییررا تربیت كند . هدف این مقاله بررسی پرورش تفكر خلاق در بسترآموزش و پرورش پژوهش محور است. در نظام آموزشی پژوهشمحور، فراگیر با پژوهش رشد می كند و آمادگی های خود را برایدستیابی به زندگی اثربخش ارتقا می دهد. تحقق و ظهور خلاقیتمستلزم وجود بستری مناسب است. بستر گسترش این توانایی- كهبرای جامعه به منزله بقا است - از طریق برنامه ریزی درسی وآموزشی ، محتوا ، تدریس، ارزشیابی و تربیت مناسب و صحیح ،امكان پذیر است. در این مقاله سعی شده است تا با استفاده از روشتحلیلی – استقرائی به نظام آموزشی پژوهش محور اعم از برنامهدرسی , روشهای یاددهی و یادگیری ، نقش معلم , فراگیر و فناوریپرداخته شود . همچنین راهبردهای مهم نظام آموزش و پرورشپژوهش محور از قبیل اجتماع پژوهشی ، مهندسی مجدد ، یادگیریچگونه آموختن ، برنامه درسی تلفیقی، دسته بندی گروهی ، برنامههای خلاق مبتنی بر سناریو برای پرورش تفكر خلاق توصیه می شود.