تحليلي بر چالش هاي پيش روي طرح هاي توسعه پايدار

امروزه توسعه شهرنشینی حاصل از رشد و گسترش شهرها، با بروز مشكلاتی نظیر افزایش نابرابری ها، آلودگی ها، كاهش بیش از حد منابع طبیعی، از بین رفتن مناظر طبیعی محیط زیست و ... همراه بوده كه باعث شده شهرنشینی و مشكلات ناشی از آن به عنوان اساسی ترین عامل ناپایداری جهان برشمرده شود به همین دلیل در جهت رفع معضلات برشمرده، دیدگاه ها و الگوهای نوینی با رویكرد توسعه پایدار در عرصه های مختلف از جمله معماری و شهرسازی مطرح گردد و توجه به توسعه پویا و دائمی كه رفاه و آسایش عمومی دراز مدت برای انسانها به ارمغان بیاورد به عنوان محور اصلی در تمامی برنامه ها قرار گیرد. ولی بدلیل عدم انطباق این الگوها با شرایط كنونی و چالش های موجود تحقق اهداف و آرمان های توسعه پایدار بصورت مطلوب و موردنظر امكانپذیر نمی باشد. مقاله حاضر با رویكردی توصیفی تحلیلی در نگاه كلی به بررسی موانع و چالش های پیشروی شهر پایدار از قبیل فقر آموزشی، فرهنگی، اجتماعی و در نگاهی ویژه به بررسی موانع موجود در حوزه معماری مانند ناپایداری ساختمان ها و زیر ساختها، مصالح غیراستاندارد، عدم طراحی مناسب و همگون با اقلیم و حاشیه نشینی اطراف كلان شهرها می پردازد. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان با مدیریت چند وجه ی و جامع نگر طرحهای توسعه پایدار، از قبیل ارائه راهكارهای مناسب با ایجاد دگرگونی های بنیادی در ساختارها و روابط حاكم بر شهرها و همگام با تدوین و اجرای كارآمد ضوابط و مقررات شهری و تأمین صحیح نیازهای طبقات مختلف جامعه، بالابردن سطح سواد و آموزش و تقویت بنیان های اجتماعی، توان یك شهر را در جهت رسیدن به توسعه پایدار ارتقا داد و تا حدودی با چالشهای پیش رو مقابله و به اهداف كلی طرحهای توسعه پایدار نزدیكتر گردید.