تحليلي بر سازمان هاي نوين هزاره سوم : سازمان ياد گيرنده

سرعت تغييرات صنعتي ، اقتصادي و اجتماعي ، تغييرات زيادي در فضاهاي سازماني ايجاد كرده است. نيازهاي روزافزون مشتريان و ارباب رجوع ، شرائط نظريه ها و تغيير و تحول در محيط هاي سازماني از يك سو و تغيير در مدلهاي نياز و انگيزش كاركنان ، باعث پيدايش نظريه يا مدل تازه اي بنام سازمانهاي يادگيرنده شده است. طي دهه اخير و همزمان با موج عظيم تغييرات اجتماعي ، اقتصادي ، سياسي و فرهنگي ، سازمان ها براي حفظ و بقاي خود ، تلاش گسترده اي را براي خارج شدن از قالب هاي سنتي و غيرپويا و حركت به سمت سازمانهاي يادگيرنده آغاز كرده اند. سازمان يادگيرنده ، سازماني است كه در آن افراد بطور مستمر توانائي هاي خود را ارتقاء مي بخشند تا به نتايجي كه مدنظر است ، دست يابند و بدين ترتيب الگوهاي جديد تفكر ، رشد يافته و انديشه هاي جمعي و گروهي گسترش يابند سازمانهاي يادگيرنده داراي ويژگيهاي مهم و برجسته اي هستند كه درك اين ويژگيها براي تبديل سازمانهاي سنتي به سازمانهاي يادگيرنده لازم و ضروري است. مغز و انديشه رهبران انديشمند منشاء پيدايش سازمانهاي يادگيرنده است. بايد رهبري انديشمند وجود داشته باشد تا سازماني يادگيرنده بوجود آيد. در سازمانهاي يادگيرنده رهبران ، طراح ، مربي و خدمتگزار هستند و يك عامل مهم و اساسي در خلق سازمان يادگيرنده محسوب مي شوند آنها مسئول ساختن سازماني هستند كه افراد در آنها بطور مداوم براي شكل دادن به آينده ، توانائيهاي خود را توسعه مي دهند.