ارزيابي اقتصادي و زيست محيطي الگوي كشت به منظور دستيابي به كشاورزي پايدار

كشاورزی پایدار نه یك روش بلكه بینشی برخاسته از دیدگاه های فرهنگی جنبه های فنی و تكنیكی و مسائل اقتصادی اجتماعی و سیاسی است پایداری كشاورزی با پایداری در منابع آب و خاك به عنوان دو مولفه اصلی توسعه امكان پذیر است در این پژوهش به منظور دستیابی به پایداری و تحلیل وضعیت موجود دشت اسلام آباد به عنوان منطقه تحقیق انتخاب گردید اطلاعات آب زیر زمینی در سه دهه اخیر تحلیل شده و الگوی كشت معمول منطقه مورد بررسی قرار گرفت در سال بیلان 92-93 میزان بهره برداری از ابخوان از طریق پیمایش صحرایی ثبت گردید پس از فرمول بندی ریاضی شرایط منطقه با برنامه ریزی خطی و روش سیمپلكس و با كمك بسته نرم افزاری LINGO مسئله بهینه سازی موجود حل گردید نتایج نشان داد كه مدیریت نا مناسب بر وضعیت بهره برداری از منابع آب زیر زمینی حاكم بوده و افت 7 متری آبخوان در طی 6 سال را به همراه داشته است بعلاوه سطح تخصیص محصولات مختلف الگوی كشت بهینه بوده و نتایج خروجی مدل تخصیص بهینه را با كاهش و یا حذف محصولات دارای نیاز آبی بالا انجام داده و افزایش 36/5 درصدی سود تولید را به همراه داشته است كه طبق اصول توسعه پایدار كشاورزی می توان گفت با این روند در جهت پایداری كشاورزی گام برداشته ایم