بررسي تأثيرانفاق بر كاهش فقر اقتصادي در نهج البلاغه

انسان موجودي نیازمند اما در تلاش و تكاپو براي دستیابی به بی نیازي است، لذا به طور ذاتی و جبلی از نیازمندي بیزار و از پدید آمدن آن در جامعه بیمناك است.بر همین اساس است كه توجه به نیازمندان امري انسانی،فرا تاریخی و فرا دینی به شمار می رود.اما توجه به این مولفه رنجش آور و زدایش آن از چهره ي آدمی و جامعه در آموزه هاي دینی بالاخص در فرمایشات گهربار امام علی(ع) در قالب هاي متنوع و گوناگونی مانند انفاق آمده است. اقتصادي جایگاه و « فقر » و « انفاق » این پژوهش در پی آن است با بازشناسی شبكه معنایی واژه هاي چرایی انفاق را با استناد به كتاب گرانسنگ نهج البلاغه توصیف نموده و با تحلیل فرایند تأثیرگذار انفاق بر رفاه اجتماعی،به چگونگی تأثیرگذاري این مولفه ي ارزشمند بر كاهش فقر اقتصادي و پیامدهاي آن بر نشاط و شادابی را تبیین نماید.