نقش خلوت در تعاملات اجتماعي موجود در فضاهاي طراحي شده

در این نوشتار رفتار اجتماعی انسان در ارتباط با محیط فیزیكی او و نحوه استفاده افراد را از محیط در روند تعامل اجتماعی، به ویژه برحسب مفاهیم كلیديِ خلوت، فضاي شخصی، قلمرو و ازدحام، بررسی می شود. در مقاله حاضر استدلال می شود كه خلوت فرایند قراردادي مهمی است كه فرد (یا گروه) بر اساس آن خود را كمابیش در ارتباط و تماس با دیگران قرار می دهد. نیز استدلال می شود كه مفاهیم فضاي شخصی و قلمرو سازوكارهایی براي دستیابی به میزان دلخواهی از خلوت هستند و ازدحام وضعیتی اجتماعی كه در نتیجه عدم كارآیی سازوكارهاي خلوت پیش می آید و در روابط اجتماعی نامطلوب به افراد منجر می شود.