• شماره ركورد كنفرانس
    2700
  • عنوان مقاله

    بررسي تاثير آنزيم هاي سلولاز جدايه هاي موتانت قارچ Trichomerma harzianum و viride Trichomerma بر زيست تخريب پذيري سلولز

  • پديدآورندگان

    عسكري حامد نويسنده دانشكده كشاورزي-دانشگاه شيراز , شهبازي سميرا نويسنده , باقري خديجه نويسنده , اميرلو فرنگيس نويسنده

  • تعداد صفحه
    11
  • كليدواژه
    آنزيم سلولاز , سلولز باكتريايي , آويسل , كريستاليزاسيون
  • عنوان كنفرانس
    مجموعه مقالات چهارهمين همايش ملي كاربرد فناوري هسته اي د رعلوم كشاورزي ومنابع طبيعي
  • زبان مدرك
    فارسی
  • چكيده فارسي
    دو گونه از قارچ تریكودرما ) T. harzianum و T. viride ( و موتانت های آنها برای تولید آنزیم سلولاز مورد استفاده قرار گرفتند. آویسل، كربوكسی متیل سلولز، كاغذ صافی واتمن # 1 و سلولز باكتریایی برای سنجش فعالیت آنزیم سلولاز استفاده شد. كربوكسی متیل سلولز ) CMC ، سلولز III ( و سلولز باكتریایی ) BC ، سلولز αI( به ترتیب از اصلاح شیمیایی آویسل و تخمیر ساكارز بوسیله باكتری xylinus G. تولید شدند. خصوصیات ساختار شیمیایی آنها با استفاده از FT-IR ، XRD و SEM در مقایسه با آویسل بررسی شد. وزن مولكولی آنزیم های سلولاز تولیدی با استفاده از آزمون SDS-PAGE تعیین شد. تصاویر SEM از سوبستراها نشان داد كه سلولز باكتریایی ساختار فیبری ظریفتری در مقایسه با آویسل و كربوكسی متیل سلولز دارد. نسبت ضخامت فیبر سلولز باكتریایی در مقایسه با آویسل تقریباً 1 به 31 یا كمتر بود. ارزیابی های اسپكتروسكوپی FT-IR و XRD نشان داد كه CMC 81 % می باشد. كریستالیزاسیون آویسل و سلولز باكتریایی نشان / حاوی گروه های كربوكسیلیك بر روی ساختار خود می باشد و كریستالیزاسیون آن 84 66 %( می باشد. هر دو گونه و موتانت های آنها مقادیر مختلفی از / 89 %( بیشتر از سلولز باكتریایی ) 44 / داد كه شاخص كریستالیزاسیون آویسل ) 15 پروتئین خارج سلولی را در محیط تخمیر تولید می كنند. در جدایه های T. harzianum بالاترین میزان فعالیت آنزیم سلولاز به ترتیب در جدایه های موتانت Th M7 و Th M6 و در جدایه های T. viride بالاترین فعالیت آنزیمی به ترتیب در جدایه های موتانت Tv M14 ، Tv M15 مشاهده گردید. اندازه گیری فعالیت آنزیمی با استفاده از سلولز باكتریایی مقادیر بالاتری از فعالیت را در مقایسه با سوبستراهای آویسل و كاغذ صافی نشان داد كه این امر نشانه قابلیت دسترسی بالای سلولز αI برای زیست تخریب پذیری در مقایسه با سلولز βI می باشد.
  • شماره مدرك كنفرانس
    3817035
  • سال انتشار
    1394
  • از صفحه
    1
  • تا صفحه
    11
  • سال انتشار
    0