بررسي نقش كيفيت رابطه با والدين در سلامت روان و رفتارهاي ضداجتماعي نوجوانان

هدف این پژوهش، بررسی نقش كیفیت رابطه با والدین در پیش بینی رفتارهای ضداجتماعی و سلامت روانی نوجوانان بود.به همین منظور 241نوجوان( 117 پسر و 124 دختر) به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای از دبیرستان های شهرستان فارسان از توابع استان چهارمحال و بختیاری انتخاب شده و مقیاس رابطه ولی- فرزندی(فاین، مورلند و شوبل، 1983 )، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس((DASS- 21 لاویبوند و لاویبوند، 1995 ) و پرسشنامه محقق ساخته رفتارهای ضداجتماعی را تكمیل نمودند.به منظور تحلیل یافته های این پژوهش از آزمون های همبستگیپیرسون و رگرسیون چندگانه به روش گام به گام استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد كه بین كیفیت رابطه با والدین با سلامت روان و رفتارهای ضداجتماعی رابطه مثبت معناداری وجود دارد.نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد كه از طریق كیفیت رابطه مادر و جنسیت میتوان 33 درصد از واریانس سلامت روان را تبیین نمود و از طریق متغیرهای كیفیت رابطه با مادر و كیفیت رابطه با پدر میتوان 14 درصد از واریانس رفتارهایضداجتماعی نوجوانان را تبیین نمود. در مجموع میتوان نتیجه گرفت كه روابط والدین با فرزندان نقش مهمی در افزایش سلامت روان و كاهش رفتارهای ضداجتماعی نوجوانان ایفا می نمایند