پيش بيني رضايت از زندگي زناشويي و سازگاري عاطفي زوجين از روي نيازهاي خانواده با واسطه گري ابعاد هوش عاطفي

هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط علی بین رضایت از زندگی زناشویی و سازگاری عاطفی زوجین با نیازهای خانواده و ابعاد هوش عاطفی وارائه یك الگوی علی از این ارتباط بود. برای رسیدن به این هدف 163 زوج ( 98 زن و 63 مرد) با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها به ابزارهای پژوهشی كه شامل مقیاس خصیصه های فراخلقیMTMS)مقیاس رضایت از زندگی داینرDLSS)مقیاس رضایت از زندگی زناشویی كانزاسKMLSS)مقیاس شادی- افسردگی آكسفوردAHDS)و نیازهای خانواده دانشگاه شیرازSFNS) پاسخ دادند. روایی ابزارهای پژوهش با استفاده از تحلیل عوامل با روش مؤلفه های اصلی و پایایی هم به روش آلفای كرونباخ محاسبه گردید. نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره و تحلیل مسیر نشان داد كه نیازهای خانواده میتواند به صورت مثبت و معنادار رضایت از زندگی زناشویی و سازگاری عاطفی زوجین را هم به صورت مستقیم و هم با واسطه گری ابعاد سه گانه هوش عاطفی را پیش بینی نماید. همچنین داده ها نشان دادند كه هوشعاطفی به عنوان یك سازه كلی و خرده مهارتهای آن با كنترل نیازهای خانواده، قادر به پیش بینی سازگاری عاطفی و رضایت از زندگی زناشویی به صورت مثبت و معنادار می باشد. نتیجه ای كه از این یافتهها میتوان گرفت این است كه برای افزایش سلامت و سازگاری عاطفی زوجین و میزان رضایت از زندگی زناشویی آنها ارضای نیازهای خانواده و آموزش مهارتهای هوش عاطفی مانند توجه به عواطف خود و دیگران، بیانصریح و آشكار عواطف به ویژه شیوههای اصلاح و ترمیم عواطف بسیار مهم و اساسی می باشند و باید برای كاهش اختلافات زناشویی و بالا بردن میزان سازگاری عاطفی زوجین شرایط مناسبی برای رشد مهارت های هوش عاطفی و ارضای نیازهای خانواده فراهم آورد