رابطه الگوهاي ارتباطي خانواده و خود پنداره با سبك هاي مقابله اي در دانشجويان موسسه آموزش عالي ارم شيراز

پژوهش حاضر به منظور تبیین رابطه الگوهای ارتباطی خانواده و خودپنداره با سبكهای مقابله ای در دانشجویان موسسه آموزش عالی ارم سال تحصیلی 90-89 صورت پذیرفت. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی است و تعداد 229 نفر( 91 پسر و 119 دختر) به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. یافته ها با استفاده از سه پرسشنامه ابزار تجدید نظر شده الگوهای ارتباطی خانوادهRFCP)كوئرنروفیتزپاتریك ( 2002 ) با پرسشنامه خود پندارهCST)بك ( 1990 ) و پرسشنامه مقابله با موقعیت های استرس زاCISS)اندلروپاركر ( 1990 ) گردآوری شد. داده ها با استفاده از ماتریس همبستگی، تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برطبق نتایج بهدست آمده، بین ابعاد الگوهای ارتباطی خانواده و خودپنداره با مولفههای سبكهای مقابلهای رابطه معنادار وجود دارد و جهت گیری گفت و شنود در الگوهای ارتباطی خانواده قویترین و تنها متغیر برای پیش بینی سبك مقابله ای مساله مدار و اجتنابی می باشد و جهت گیری همنوایی هم تنها متغیر و قویترین پیش بین برای سبك مقابله ای هیجان مدار است. در ارتباط با متغیر خودپنداره هم یافته ها نشان داد بعد روابط اجتماعی و توانایی ذهنی به ترتیب، پیشبین قویتری برای سبك مقابله ای مساله مدار و بعد مسائل اخلاقی و توانایی ذهنی به ترتیب پیش بین قوی تری برای سبك مقابله ای هیجان مدار و همچنین بعد مسائل اخلاقی و جذابیت فیزیكی به ترتیب، پیش بینی قوی تری برای سبك مقابله ای اجتنابی می باشد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر مشخص شد كه الگوهای ارتباطی خانواده و خودپنداره در ایجاد سبك های مقابله ای اثر بخش است ، بنابراین شیوه های آموزش و ارتقاء متغیرهای یاد شده در خانواده ها، خصوصاً جوانان ضروری و لازم می باشد