تعامل توانمندسازي سكونتگاههاي غيررسمي و توسعه پايدار شهري در كلانشهرها

مطرح شدن توسعه ي پایدار، به عنوان شعار اصلی هزاره ي سوم ناشی از اثرات شهرها برگستره زیست كره و ابعاد مختلف زندگی انسانی است. امروزه پدیده شهري كره زمین را تسخیر نموده و به دنبال رشد سریع و نامتعادل شهرها، پیامدهاي نامطلوب اقتصادي، اجتماعی و كالبدي را به همراه داشته است. بدون شك بحث از پایداري و توسعه ي پایدار بدون توجه به شهرها و شهرنشینی بی معنی خواهد بود. برآوردهاي سازمان هاي بین المللی فعال در زمینه اسكان بشر، حدود یك میلیارد نفر از جمعیت جهان اكنون در زاغه ها و حاشیه هاي شهري یا به صورت اسكان غیررسمی زندگی می كنند در واقع سكونتگاه هاي غیر رسمی به عنوان آینه تمام نماي مسائل شهري، داراي جایگاه و اهمیت ویژه در تحقیقات اجتماعی می باشد. این مقاله، به بررسی مفهوم توانمندسازي سكونتگاه هاي غیررسمی و توسعه پایدار شهري با استفاده از مطالعات اسنادي و كتابخانهاي پرداخته و در نهایت رابطه و تعامل بین توانمندسازي سكونتگاههاي غیررسمی با توسعه پایدار شهري پرداخته ایم كه نتیجتاً توانمندسازي به عنوان نوین ترین و بهترین راهكار در جهت دستیابی به توسعه پایدار شهري شناخته شده است.