شهرنشيني وامنيت

به دليل تجمع و تمركز جمعيت فراوان و نيز تمركز سرمايه ها و ذخاير در شهرها، فرايند شهرنشيني در همه نقاط جهان از جمله ايران، ميزان آسيب پذيري را به سرعت افزايش داده است. در اين مقاله كه به روش اسنادي جمع¬آوري گرديده، بعد از ارائه تعاريفي از مفاهيم امنيت و شهرنشيني و ارائه نظريات موجود پيرامون رابطه بين اين دومفهوم، رابطه واقعي بين امنيت و شهرنشيني مورد بررسي قرار گرفته است كه بر این اساس، علیرغم دیدگاه¬های متعدد در مورد اثرات سوء شهرنشینی بر امنیت، شواهد نشان می¬دهند كه هیچ¬گونه رابطه مستقیم و آشكاری بین شهرنشینی و امنیت وجود ندارد. این مقاله با استفاده از دیدگاه گیلبرت نشان می¬دهد كه سرنوشت اكثر مهاجرین به شهر، بی¬هنجاری اجتماعی نیست و اكثر مهاجرين به دلايل معقول نقل مكان مي-كنند و مجهز به زندگي شهري مي¬گردند. هم¬چنین در مورد امنیت سیاسی و مباحث مربوط به احتمال بروز جنبش¬های اجتماعی در شهرها، شواهد نشان می¬دهد با اجرای مدیریت صحیح و برنامه¬های توسعۀ اقتصادی، می¬توان جلوی نا¬آرامی¬ها را گرفت. در مورد علل وقوع و گسترش جرم و جنایت، به نظر می¬رسد این عوامل با مواد مخدر در ارتباط باشند. به¬طور كلی شهرنشینی به صورت اتوماتیك¬وار باعث ایجاد ناامنی نمی¬گردد، بلكه متغیرهای مداخله¬گری ازقبیل مدیریت شهری و توسعه اقتصادی می¬توانند برمیزان امنیت در شهرها، تاثیر داشته باشند. در پايان پيشنهاداتي جهت بالا بردن امنيت در سطح ملي و بين المللي ارائه گردیده است